میخوام برم راهو خودم تنها.

نه کسی اسممو بدونه.

نه انرژیمو بدم کسی نمیخوام باشم یه آدم عالی و نمونه

نمیخوام با کسی بجنگم

نه دیگه الکی بخندم

نباشم اونی که همه میخوان باشم کسی که وقتی تنهام پیشم میمونه

میخوام برم سمت فردا آرامشو میخوام مثل ساحلو دریا

حیفه برسم بهشو خالی باشه دستام

اما همه آدما میمیرن یه روز تنها.

 

"پارسالیپ"

کاش قبل اینکه بدجوری به آدما دل ببندم این آهنگو میشنیدم

 

 

 

چند وقته یه حس عجیبی دارم

درواقع فک میکنم اصن حسی ندارم

نسبت به هیچی

کاملا خنثی

با خودم میجنگم

دچار دوگانگی شدم

بین هزار و یک موضوع

دلم موافقه

مغزم مخالفه

یا مغزم موافقه

دلم مخالفه

منم همیشه دستور مغزمو اجرا میکنم ولی تمام روزو به این فکر میکنم که اگه به حرف دلم کرده بودم چی میشد

داشتم فکر میکردم چرا اینقدر میترسم به افراد بگم چقد دوسشون دارم

ولی الان میفهمم چرا

چون هرموقع این کارو کردم شدم هدفی که بقیه بدستش اوردن و در نهایت رفتن دنبال یه هدف جدید

کاش یکی بود بگه واقعا چجوری باید با بقیه رفتار کنیم که بهشون برنخوره

.

 

 

ازت متنفرم در عین حال خیلی دوست دارم حتی اگه انکارش کنم حتی اگه داد بزنم و بگم ازت بدم میاد بازم یه چیزی میاد در گوشم و میگه خودتم میدونی داری دروغ میگی دوست داشتنه خیلی قوی تره دلم به بودنت خوشه حتی اگه کنارم نباشی حتی اگه به فکرم نباشی حتی اگه یه روز منو ببینی و نشناسی حتی دیدن یه عکس از تو منو خوشحال میکنه از همون روز اول که دیدمت میدونستم نمیتونم هیچوقت فراموشت کنم حتی وقتی فهمیدم چند ساله دیگه ممکنه راهمون از هم جدا بشه کلی ناراحت شدم ولی با خودم گفتم